Cwaniacy mnożą się jak króliki Cze01

Cwaniacy mnożą się j...

Cwaniacy mnożą się jak króliki – piękny tekst Zygmunta Hübnera przypomniany mi niedawno przez Włodka Kaczkowskiego. Tekst o upadłych autorytetach jest z 1977 roku, ale wydaje mi się, że dzisiaj jeszcze bardziej pasuje do otaczającej nas rzeczywistości, w której Cwaniacy...

Bardzo długie zdanie o teatrze Maj23

Bardzo długie zdanie...

Bardzo długie zdanie o teatrze – na czym polega syndrom lansowanych współczesnych dramaturgów polskich, którzy kompletnie nic nie potrafią. Ci aroganccy gryzipiórkowie, którzy za nic mają inteligencje widza i dobry gust widowni, uważają się za wyrocznie teatralne, a tak...

W każdej sekundzie podziwiałem perfekcję Maj20

W każdej sekundzie p...

W każdej sekundzie podziwiałem perfekcję – Odnalazłem króciutką, ale bardzo dosadną i znakomitą recenzję jednego z moich przedstawień sprzed lat. Facebook nagle mi o niej przypomniał, a mnie zrobiło się miło i postanowiłem się tym podzielić, kiedy Krzysztof...

Krytyczność dla krytyczności jest jałowa Maj19

Krytyczność dla kryt...

Krytyczność dla krytyczności jest jałowa – pamiętajmy, że bez mechanizmów porządkowania rzeczywistości nie możemy funkcjonować. Krytyczność jest dobra, ale pogarda dla historii i krytyczność dla krytyczności to cechy nowego teatru, a żywa kultura to taka, która...

Teatralni wbijacze gwoździ Maj17

Teatralni wbijacze g...

Teatralni wbijacze gwoździ – Reżyseria to w swojej istocie nie jest zawód, lecz szczególny stan ducha, percepcji i odbierania rzeczywistości. Czy ci “reżyserzy”, którzy teraz jęczą, że nie mają co ze sobą zrobić, są naprawdę reżyserami, czy nie są to...

Teatr jak z za najgłębszej komuny Maj13

Teatr jak z za najgł...

Teatr jak z za najgłębszej komuny – do czego jest zdolny posunąć się dyrektor Teatru Śląskiego, żeby przypodobać się władzy i publiczności. Metody dyrektora Talarczyka w Teatrze Śląskim w Katowicach przypominają teatr jak z za najgłębszej komuny, kiedy to hasła...