Dzień z tobą

Dzień z tobą to piękny wiersz w Leśmianowskim stylu Janusza Muzyczyszyna, który od dzisiaj będzie od czasu do czasu wzbogacał moją sekcję poetycką.

 

Dzień

Zbyt późno otwarłem rano oczy

zbyt szybko wybiegłem do pracy

bo zbyt długo cieszyłem się Tobą

przez zbyt krótką noc.

Dzień z tobąNiosę z sobą Twój boski zapach

w pamięci mam Twoje słowa

wciąż czuję dotyk Twych dłoni

I włosy spadające na twarz.

I widzę usta rozchylone

jak płatki róży,

całujące mnie delikatnie,

błądzące po moim ciele.

***

Patrzę na zegarek –

Boże, za chwilę koniec pracy

Jeszcze tylko godzina

i znowu będę z Tobą.

Janusz Muzyczyszyn
https://www.facebook.com/janusz.mu

 

Dzień

Dzieńczas między wschodem i zachodem Słońca. Określenie to utożsamia się z dobą (np. jaki jest dzisiaj dzień? – pytanie to jest zadawane bez względu na to, czy czas jest dzienny, czy nocny)

Podział dnia

Grecy i Rzymianie liczyli czas dzienny długością cienia ludzkiego. Do określania części dnia, odpowiadajacych zjawiskom przyrody, należały takie jak: północ „media nox”, południe „meridies”, zachód słońca „occasus solis”, brzask „ante lucem”, zmierzch „crepusculum”, rano „mane”, wieczór „vespera”. Zjawiska życiowe zależnie od tych pór dnia i nocy mają też swoje określenia, np. pierwsze pianie koguta, zapalenie światła. W średniowieczu powstał podział dnia na 7 godzin kanonicznych:

  • Matutina – od rannej mszy, która przypadała w klasztorach w trzeciej ćwierci nocy
  • Prima – rozpoczynająca właściwy dzień o wschodzie słońca, czyli między godz. 4 a 8 zależnie od pory roku
  • Tertia – przypada na połowę przedpołudnia, czyli kiedy zaczyna się ruch w życiu publicznym
  • Sexta – przypada na południe, moment najwyższego wzniesienia słońca o godz. 12 i trwa aż do nony
  • Nona – przypada na połowę popołudnia (w marcu lub wrześniu ok. godz. 15)
  • Vespera – na chwilę przed zachodem słońca
  • Completorium – na chwilę po zachodzie słońca.

Po wieloletnich przekształceniach ustaliły się główne pory dnia o nazwach prima, terti, nona i vespera. Rzymianie dzielili także noc na cztery 3-godzinne wigilie do odbywania straży nocnych, co zostało przyjęte przez średniowieczne zakony dla odprawiania nabożeństw. Noc dzielono na 4 równe wigilie: 1) od 6 wieczór do 9, 2) 9-12, 3) 12-3, 4) 3-6.


#poezja