Kiełbasa zapiekana z serem

Kiełbasa zapiekana z serem – to błyskawiczny przepis na kolację na ciepło, który ma swój rodowód w głębokiej komunie, w restauracji WARS.

Kiedy mięso i wędliny były objęte reglamentacją w stanie wojennym w latach 80tych, jadłem tą kiełbasę kiedyś w WARSie na trasie Szczecin – Łodź Kaliska. Co prawda nazywała się wtedy dumnie “Kiełbasa po zbójnicku”, ale była to najzwyklejsza kiełbasa zapiekana z żółtym serem na patelni w polowych warunkach kuchni w wagonie WARS.

Przepis jest świetny, bo pozwala błyskawicznie przygotować sobie kolację na ciepło nawet bez piekarnika, a smak jest znakomity. Może to przez sentyment do czasów, kiedy nawet zwykła kiełbasa była rarytasem, a może przez to, że polskie wędliny należą do najlepszych na świecie.

Jakkolwiek by nie było, polecam to pyszne danie gorąco.

Kiełbasa zapiekana z serem

Kiełbasa zapiekana z serem (2 osoby)

250 g dobrej kiełbasy premium

100 g żółtego sera

Ogórki konserwowe

  1. Pokrójcie kiełbasę w “jeżyka” i smażcie ją na dobrze rozgrzanej patelni, aż nabierze koloru i nacięcia się otworzą.
  2. Pokrójcie ser w plastry i przykryjcie nim kiełbasę.
  3. Podlejcie łyżką stołową zimnej wody i przykryjcie pokrywką.
  4. Duście, aż do stopienia sera.

Gotowe!!!

Najlepiej ta kiełbasa smakuje z samym ogórkiem konserwowym, ale kiszony także się nadaje, a jeśli macie ochotę to oczywiście nie ma przeszkód, żeby podać ją także z musztardą, albo keczupem.

SMACZNEGO!!!

Kiełbasa

Kiełbasa – zmielone mięso (bądź podroby) wraz z dodatkami (przyprawy), wtłoczone do jelita (pierwotna wersja naturalna) bądź osłonki celulozowej.

Historia

Kiełbasa stanowiła nieodzowny element tzw. bigosu hultajskiego. W czasach saskich dobry szlachecki kucharz powinien był umieć przyrządzać kiełbasę na 12 sposobów, a pański na 24. Na dworze Augusta III był sławny kuchmistrz Wereszczak, od którego nazwany został jego sposób podawania kiełbasy. Kiełbasa „na wereszczaku” dawana, była pokrajana w talarki i podlana ostrym sosem, a jadano ją łyżką. Stąd powstało przysłowie: „Za króla Sasa, łyżką kiełbasa.”.

Nazwa

W języku polskim słowo kiełbasa znane jest od XV wieku. W staropolszczyźnie występowały również określenia kiełbodziej – przyrząd do nadziewania farszem kiełbas, był on wykonany ze szklanego cylindra albo krowiego rogu; oraz kiełbaśnik – sprzedawca uliczny wędlin[2]. Kiełbasa jest wyrazem ogólnosłowiańskim, kontynuant prasłowiański: *kl̥basa. Być może od prasłowiańskiego *klbъ – coś kłębiastego, wypukłego. Nie można wykluczyć zapożyczenia, por. tureckie külbastí – pieczeń z rusztu.

https://pl.wikipedia.org/wiki/Kie%C5%82basa


#kiełbasa