Polska dramaturgia współczesna to dno

Polska dramaturgia współczesna to dno – o tym, że nowa polska dramaturgia współczesna bierze się wyłącznie z syndromu “braku laku”

Jej tak zwana “wybitność” bierze się jedynie z typowego syndromu, że na bezrybiu nawet rak rybą, a tak naprawdę polska dramaturgia współczesna to totalny bełkot intelektualny i absolutne dno.

Polska dramaturgia współczesna to dno

Polska dramaturgia współczesna to dno

Tak sobie myślę, po przeczytaniu jeszcze jednego “wybitnego” nowego dramaturga polskiego, że polska dramaturgia współczesna, ta określana jako nowoczesna i odkrywcza, bierze się z syndromu “braku laku”, a ci nowi i jakże nowocześni dramaturgowie, którzy jeszcze zaledwie kilka lat temu rysowali rysunki techniczne, albo pisali szpaltówki do gazetek studenckich na głębokiej prowincji, w błyskawicznym tempie stali się dogłębnymi znawcami teatru i poniekąd często wyroczniami dla rosnącej rzeszy reżyserów bez podstawowych umiejętności warsztatowych i przyklaskujących im gorączkowo, opiniotwórczych “krytyków”, o określonych preferencjach… nazwijmy to estetycznych, kiedy tak naprawdę to wszystko razem wzięte służy li tylko zatuszowaniu braku kompetencji zarówno jednych, drugich, jak i trzecich.

Dramat

Dramat (z gr. δρᾶμα drâma, czyli „działanie, akcja”)[1][2] – jeden z trzech rodzajów literackich (obok liryki i epiki). Jest to właściwie rodzaj sztuki na granicy teatru i literatury.

Dzieło dramatyczne zaliczane jest do literatury jedynie w warstwie słownej, natomiast w swojej realizacji widowiskowej należy do wielotworzywowej sztuki teatru. W dziele dramatycznym nie występuje podmiot literacki lub jego rola jest ograniczona do minimum, świat przedstawiony jest opisywany poprzez działania i wypowiedzi w pełni usamodzielnionych postaci. Akcja w klasycznych formach dramatu jest wyraźnie zarysowana i ma ustalony tok przebiegu (od przedstawienia, poprzez rozwinięcie, perypetiępunkt kulminacyjny, a skończywszy na rozwiązaniu).

Postacie występujące w dramacie są charakteryzowane poprzez czyny i słowa, które wypowiadają (charakterystyka pośrednia), a ich wzajemne relacje ustalane są poprzez ich udział w akcji. Obok tekstu głównego (dialogi i monologi dominujące w dramacie) mogą występować didaskalia(tekst poboczny), które wprowadzają różnego rodzaju uwagi odautorskie, dotyczące głównie sposobu inscenizacji dzieła.

Jako utwór literacki dramat charakteryzuje się przede wszystkim tym, że jest tworzony w celu realizacji scenicznej, jednak występują też dramaty niesceniczne, których autorzy skupili się bardziej na rozbudowie samego tekstu. Ale i te granice są płynne: na początku uważano dramaty romantyczne za niesceniczne, podczas gdy dziś Dziady Adama Mickiewicza to jeden z najczęściej wystawianych dramatów.

Współczesny dramat zbudowany jest z aktów, które dzielą się na sceny i odsłony.

https://pl.wikipedia.org/wiki/Dramat


#Dramaturgia