Survivalowy koszmar po cesarce

Survivalowy koszmar po cesarce

Survivalowy koszmar po cesarce – to następny odcinek znakomitej książki Anny Rychter, Trener Duszy o życiu codziennym kobiet we współczesnej Polsce.

Dalszy ciąg przygód Jesiennej, kiedy to wspomina swój survivalowy koszmar po urodzeniu Mrówki.

Survivalowy koszmar po cesarce

Survivalowy koszmar po cesarce

Pamięta, jak leżała po cesarce i kiedy minął najgorszy ból, zaczęła być cholernie głodna. A tu nic. Totalna głodówka. Można było tylko zwilżać wargi szpatułką owiniętą mokrą watą. Świeżo urodzona Mrówka leżąca obok w plastikowym koszyku na kółkach darła się wniebogłosy, mleko z piersi leciało Jesiennej aż na kolana, bo miała „nawałę pokarmową”, szew na brzuchu zrobiony jakąś czarną żyłką bolał i ciągnął jak nakrochmalony, a sztywne końcówki nici przebijały różową szpitalną koszulę z dekoltem aż do pępka. Do tego dochodziła jeszcze krew jakby dziesięciu miesiączek naraz, wydobywająca się z brutalnie opróżnionej macicy i przesiąkająca przez wszystkie możliwe podkłady. Kręciło się jej w głowie, sutki miała obgryzione przez uczącą się ssać rozwścieczoną Mrówkę i przez pięć długich dni była nieziemsko głodna. Survivalowy koszmar.

Ale na szczęście Paweł nie miał operacji brzusznej, ani nawały pokarmowej, więc chyba szybko będzie mógł zacząć normalnie jeść i wrócić do pełni sił.

Okazało się, że potrzebował na to dwóch tygodni…

C.D.N.

Anna Rychter

strona, gdzie można kupić całą książkę:
http://novaeres.pl/katalog/tytuly?szczegoly=trener_duszy,druk

Sztuka przetrwania

Sztuka przetrwania (inaczej: surwiwal z ang. survival) – rodzaj aktywności człowieka skierowanej na gromadzenie wiedzy i umiejętności związanych z przetrwaniem w warunkach ekstremalnych.

Sztuka przetrwania jako samodoskonalenie

Jeden z czołowych surwiwalowców w Polsce, Krzysztof J. Kwiatkowski, autor pierwszej polskiej książki poświęconej surwiwalowi: “Survival po polsku” (wyd. 1996, 2001, 2015, 2017), przeciwstawia okazjonalnemu surwiwalowi rekreacyjnemu specyficzną formę samodoskonalenia ustawicznego, wyzwalającego własną aktywność (rozumianą jako “niebycie bezradnym”), kształcącego “orientację w rzeczywistości”. Nazywa tę postawę “surwiwal jako modus vivendi – sposób życia”. W jego opisie surwiwal jest multidyscyplinarny: łączy podstawową wiedzę z psychologii, fizjologii, medycyny i ratownictwa, botaniki, fizyki i chemii, geografii, meteorologii, traperki, itp. Dotyczy w tym samym stopniu przetrwania na odludziu w górach lub w lesie, jak i trzęsienia ziemi, wichury, pożaru czy powodzi, a także uniknięcia skutków ludzkiej agresji czy autodestrukcji (depresji, nałogów itp.). Gromadzona wiedza, doskonalona w indywidualnych bądź grupowych ćwiczeniach, ma prowadzić do ogólnej sprawności psychofizycznej, której specyfikę Kwiatkowski nazywa “stałą gotowością do ratownictwa”.

Jego zdaniem zajmowanie się surwiwalem (nie tożsame z “uprawianiem” – jak sportu) nie wiąże się ze szczególnymi predyspozycjami fizycznymi czy psychicznymi, lecz w konsekwencji w naturalny sposób prowadzi do rozwoju wielu funkcji psychofizycznych organizmu. Autor uważa, że surwiwal wymaga refleksyjności, stałego wzbogacania indywidualnego doświadczenia. Ponieważ obszarem zainteresowania surwiwalu jest “ekstremum” oraz bezpieczne przekraczanie indywidualnych barier i zahamowań – może się przyczynić do zwiększenia zrównoważenia psychicznego i odporności na stres. Celem sztuki przetrwania jest przede wszystkim wzrost zaradności i skuteczności w działaniach. W swojej najnowszej wersji książki (2015) autor wskazuje na znaczenie umiejętności rozpoznawania osobistych zagrożeń i konfrontowania tego z własnym potencjałem. Podkreśla znaczenie woli przetrwania, ale – w przeciwieństwie do innych autorów – dokonuje jej porównania z instynktem przetrwania, opisuje jej elementy składowe, a następnie dokonuje przedstawienia uwarunkowań wzmagających wolę przetrwania, bądź osłabiających ją. Książkę objął patronatem Program III Polskiego Radia (2015).

W lipcu 2008 odbyła się pierwsza w Polsce konferencja naukowa poświęcona surwiwalowi zorganizowana przez Wyższą Szkołę Zawodową w Białej Podlaskiej przy współudziale AWF z Warszawy i Krakowa. W wyniku prowadzonych rozważań została wydana praca zbiorowa – pierwsze polskie naukowe opracowanie na temat surwiwalu.

Jedną z istotnych postaci propagujących w praktyce surwiwal jest Ryszard Franciszek Makowski, który wprowadzał jego elementy do pracy z trudną młodzieżą, kiedy był dyrektorem zakładu poprawczego w Laskowcu. Niezależnie od niego surwiwal w resocjalizacji stosował z powodzeniem Krzysztof J. Kwiatkowski. Surwiwal stosowany w resocjalizacji jest jedną z bardziej skutecznych metod oddziaływania na wychowanków.

https://pl.wikipedia.org/wiki/Sztuka_przetrwania


#trenerduszy