Krytyczność dla krytyczności jest jałowa Maj19

Krytyczność dla kryt...

Krytyczność dla krytyczności jest jałowa – pamiętajmy, że bez mechanizmów porządkowania rzeczywistości nie możemy funkcjonować. Krytyczność jest dobra, ale pogarda dla historii i krytyczność dla krytyczności to cechy nowego teatru, a żywa kultura to taka, która...

Znamię dekadencji reżysera Kwi23

Znamię dekadencji re...

Znamię dekadencji reżysera – czyli Antoni Libera o tym jakie są granice swobody interpretacji reżysera w operze, ale także w teatrze. Libera zadaje pytanie nie GDZIE leży granica swobody, lecz KTO daje na nią przyzwolenie. A “Interpretacje” – w sensie ideowym,...

Zdekonstruować permanentną dekonstrukcję Mar16

Zdekonstruować perma...

Zdekonstruować permanentną dekonstrukcję – dekonstrukcja wszystkiego przez wszystko zakończy się ostatecznie dekonstrukcją widowni. Zdekonstruować permanentną dekonstrukcję Widz uciekł z teatru. Nadrzędną koniecznością wydaje się odbudowanie w nim jego pozycji,...

Spektakl wbrew przep...

Recenzją ” Spektakl wbrew przepisom ” Marcin Mochal powraca z przytupem na łamy mojego bloga. Długo kazał czekać na następną swoją pozycję, ale było warto czekać.   Jak zwykle pióro Marcina jest lekkie i dowcipnie-jadowite, a ” Spektakl wbrew przepisom...

Reżyser niekonieczny...

Reżyser niekonieczny, to bardzo ciekawy artykuł Macieja Wojtyszko o kondycji polskiej reżyserii, która w dobie dekonstrukcji sama się zdekonstruowała i spowodowała odpływ widowni z teatru.   Oczywiście Pan Maciej świadomie przesadza i ironizuje mówiąc, że za dwadzieścia...