Polska dramaturgia współczesna to dno Mar16

Polska dramaturgia w...

Polska dramaturgia współczesna to dno – o tym, że nowa polska dramaturgia współczesna bierze się wyłącznie z syndromu “braku laku” Jej tak zwana “wybitność” bierze się jedynie z typowego syndromu, że na bezrybiu nawet rak rybą, a tak naprawdę...

Wolność i nienawiść w teatrze Mar13

Wolność i nienawiść ...

Wolność i nienawiść w teatrze – Jacek Kopciński pisze o tym jaką obłudą jest potępianie nienawiści i jednoczesne podżeganie tej samej. Widok z Koziej: Wolność i nienawiść to znakomity artykuł o tym, jak ci, którzy mówili o tym, że to mowa nienawiści...

Nie ma zawodowej krytyki teatralnej Mar09

Nie ma zawodowej kry...

Nie ma zawodowej krytyki teatralnej – to fragment wypowiedzi Tadeusza Bradeckiego, który niezwykle trafnie diagnozuje obecne oblicze teatru w Polsce. Kiedy Tadeusz był jeszcze moim szefem w Teatrze Śląskim, często rozmawialiśmy o tym zjawisku i pamiętam, że Tadeusz kiedyś...

Festiwal Materia Prima – wielki sukces! Lut28

Festiwal Materia Pri...

Wielkim sukcesem zakończył się tegoroczny Międzynarodowy Festiwal Materia Prima. udowadniając, że pierwszorzędnym walorem teatru jest piękno. Przedstawienia przywiezione przez tegorocznych uczestników festiwalu, choć bardzo różnorodne, udowodniły, że trendy w światowym...

Zwietrzały Umberto Eco Lut10

Zwietrzały Umberto E...

Zwietrzały Umberto Eco – “Imię róży” wg Umberto Eco w reż. Radosława Rychcika w Teatrze im. Słowackiego w Krakowie to audiobook zagrany na scenie. Wcale nie dziwi, że Łukasz Gazur piszę, że Umberto Eco w wydaniu Rychcika jest zwietrzały i że po spektaklu...