Wanat kończy z teatrem

Po obejrzeniu ” Dybuka ” w reżyserii M. Kleczewskiej w Teatrze Żydowskim Pani Ewa Wanat napisała na swojej ścianie na Facebooku, że kończy nieodwołalnie z teatrem.

 

Wczoraj o 12:43 · Edytowany ·

wanatKończę z teatrem. Nieodwołalnie. No sorry, ale mam dosyć. Nie chcę już. Po wczorajszym „Dybuku” Mai Kleczewskiej w Teatrze Żydowskim uważam, że nie ma nadziei dla polskiego teatru. Niechlujne, byle jakie, bez energii, bez tempa (niecałe dwie godziny dłużyły mi się jak osiem, kiedy spojrzałam na zegarek nie mogłam uwierzyć, że to dopiero godzina). I ten wątek holocaustu od czapy wpleciony okolicznościowo – bo obchody są, rocznica wybuchy Powstania w Getcie, to trzeba obejść – coś okropnego. I tylko Magdalena Koleśnik mi się podobała. Gołda Tencer robi nowe otwarcie, chce zerwać z „cepelią” – co wiele osób temu teatrowi zarzucało. Nigdy wcześniej nie byłam w Teatrze Żydowskim, ale szczerze wolałabym tam zobaczyć jakąś porządnie zrobioną cepelię niż taki rozpaczliwie słaby eksperyment. I zupełnie nie rozumiem, czemu Mike Urbaniak klaskał na stojąco – może nogi mu ścierpły?
https://www.facebook.com/ewa.wanat2?fref=nf

 

W ogóle mnie nie dziwi reakcja Pani redaktor Wanat, ponieważ cały teatr „spółdzielni teatralnej” zawsze był dla mnie „niechlujny, bez energii i bez tempa”, i oparty na bełkocie intelektualnym, tanim efekciarstwie i braku elementarnej znajomości warsztatu teatralnego.

Odrzucenie przez Panią Wanat ” Dybuka” zatem wcale mnie nie zdziwiło, też nie lubię takiego teatru.

Dziwi mnie natomiast co innego – być może się czepiam, ale dziwi mnie, że Pani Redaktor się dziwi, że Pan Urbaniak wstał i bił brawo na stojąco.

Otóż wydaje mi się, że będąc redaktorką naczelną i dyrektorką programową RDC, w którym to pan Urbaniak wespół w zespół z Panem Maciejem Nowakiem prowadzą program o rozkosznej nazwie ” Homolobby”, powinna wiedzieć, że ci panowie są jednymi z największych orędowników i promotorów teatru „niechlujnego, bez energii i bez tempa” i to między innymi o nich Pani Szczepkowska mówiła, jako o „homolobby” – (cóż za dziwny zbieg okoliczności z tytułem programu Imćpanów).

Mnie tam osobiście nie interesuje kto z kim sypia i mam wielu gejów wśród przyjaciół. Więc nie o orientację seksualną tu chodzi.

Ale zaiste dziwne by było, gdyby ci panowie nie byli zachwyceni teatrem spod znaku ” Dybuka” pani Kleczewskiej i nie bili brawo na stojąco.

Ot taka mała refleksja na marginesie.

Amen

 

Ewa Wanat

 Ewa Wanat (ur. 29 sierpnia 1962 w Poznaniu) – polska dziennikarka radiowa i telewizyjna. Od maja 2013 redaktorka naczelnaPolskiego Radia RDC. W latach 2003–2012 redaktorka naczelna Tok FM.

Życiorys

Ewa Wanat jest córką Kazimiery Nogajówny i Włodzimierza Saara.

Studiowała polonistykę na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu i niemiecki jako język obcy i teatroznawstwo na Uniwersytecie Ludwiga Maximiliana w Monachium. Jako studentka była w grupie tzw. dzieci Teatru Ósmego Dnia, w 1983 brała udział w spektaklu „Raport z oblężonego miasta”, w 1984 w „Cuda i mięso”.

W 1990 znalazła się w zespole tworzącym Radio S Poznań (dzisiejsze Radio Eska) – reporterka, didżejka, autorka reportaży i programów publicystycznych, wydawca programu. Współpracowała z lokalnym dodatkiem Gazety Wyborczej pisząc recenzje teatralne. Od 1994 współpracowała z TVP Poznań jako reporterka, autorka i prowadząca programy publicystyczne, równolegle realizowała filmy dokumentalne i reportaże dla TVP1 i TVP2 (między innymi o Gustawie Herlingu-Grudzińskim, Teatrze Ósmego Dnia, Teatrze Biuro Podróży), adaptowała dla telewizji spektakle teatralne np. „Carmen Funebre” Teatru Biuro Podróży i kilkanaście spektakli prezentowanych na Międzynarodowym Festiwalu Teatralnym Malta w Poznaniu dla Studia Teatralnego TVP2.

W połowie lat 90 XX w. głośnym echem w mediach odbiła się jej prowokacja polegająca na wielogodzinnym przejeżdżaniu poznańskich ulic autem zgłoszonym na policji jako kradzione (akcja miała na celu unaocznienie dramatycznej bezradności a nawet bezczynności policji wobec prawdziwych złodziei). W 1997 roku tworzyła i przez kilka miesięcy kierowała redakcją informacji i publicystyki w poznańskiej Telewizji WTK. Była wydawcą serwisów informacyjnych Radia Plus w Poznaniu.

Od 2000 roku prowadziła własną firmę reklamową i producencką – współtworzenie kampanii reklamowych, realizacja programów telewizyjnych, produkcja spektakli teatralnych dla festiwalu Malta.

Od stycznia 2003 do kwietnia 2012 była redaktorką naczelną Tok FM. Na antenie Tok FM prowadziła programy: Kochaj się długo i zdrowo (razem z Andrzejem Depko), Zmiana mentalności (razem ze Zbigniewem Miłuńskim), Subiektyw i Mediacje. Pod jej kierownictwem Radio Tok FM otrzymało tytuł Stacji Roku 2008 w plebiscycie miesięcznika Media&Marketing. Była wśród 100 najbardziej wpływowych Polaków tygodnika Wprost w 2011 roku.

Od września 2012 do marca 2013 prowadziła cykl Kobiecy punkt widzenia, który był emitowany w ramach porannego pasma TVP2 – Pytanie na śniadanie.

Od 5 listopada 2012 do 29 kwietnia 2013 razem z Andrzejem Depko, prowadziła poniedziałkową audycję Kochaj się w Radiowej Jedynce.

Od 1 maja 2013 jest redaktorką naczelną i dyrektorką programową Polskiego Radia RDC, gdzie od 3 września 2013 razem z Andrzejem Depką prowadzi wtorkowy programDepko i Wanat o seksie. Od 6 września 2013 jest też gospodynią piątkowego Poranka RDC.
http://pl.wikipedia.org/wiki/Ewa_Wanat

___________________________________________________________________________
#teatr