Wzory pamięci powracającej

Wzory pamięci powracającej – To najnowszy wiersz jednego z moich ulubionych poetów, mojego przyjaciela ze studiów na reżyserii, Stefana Chazbijewicza.

Stefan, jak zawsze z wielką sensualnością porusza się po mistycznych obszarach miłości i ludzkiej duszy. “Wzory pamięci ” to jego najnowszy wiersz.

Wzory pamięci powracającej

Wzory pamięci

Jerozolima
północy mówią o
Wilnie

Cadykom i
przyjaciołom
zasłony oka
I pożądania

Uczniowie Leibnitza
wymieniają na
powracające
monady wspomnień

mikro i makro
wzory pamięci
Powracającej

Skądkolwiek i
gdziekolwiek
jesteś tego częścią

Gwar różnych
alfabetów
w modlitwach

Brzmienie czasu w
nucie Stojącej pieśni

wiedzie się
każdemu
dobrze

Potomkom
losu
Gautama cisnął
kamieniem

Czakra i Szekina
Gusła i Runa
I szlaki miłości
Niemożliwej

Stefan Chazbijewicz

Gottfried Wilhelm Leibniz

Gottfried Wilhelm Leibniz, znany także pod nazwiskiem Leibnitz (ur. 1 lipca1646 w Lipsku, zm. 14 listopada1716 w Hanowerze) – niemiecki polihistorfilozofmatematykprawnik, inżynier-mechanik, fizykhistoryk i dyplomata.

Filozofia

Filozofia Leibniza stoi w ścisłym związku z naukowymi badaniami jego czasów.

W przeciwieństwie do Spinozy, u którego jednostka rozpływa się w jednej boskiej substancji, ogarniającej cały świat, Leibniz jest przeniknięty poczuciem odrębności i wartości jednostki. Świat jest dla niego zbiorowiskiem „monad”, to jest indywidualnych jednostek siły. Jest ich nieskończenie wiele i różnią się między sobą stopniem doskonałości, tak, że nie ma dwóch monad jednakowych. Organizmy są zbiorami monad (np. nasze ciało), a dusza jest tylko monadą centralną.

Monady są niezależne od zewnętrznych wpływów (jak powiada Leibniz, nie mają drzwi ani okien) i na siebie nawzajem nie oddziałują, zaś zgodność pomiędzy poszczególnymi monadami jest wynikiem harmonii przedustawnej (harmonia praestabilita), wprowadzonej przez Boga. Tak jak dwa zegary idą zgodnie, choć na siebie nie oddziałują, bo tak wyregulował je zegarmistrz, tak też przedstawienia i wrażenia (bo na nich polega życie monady) odpowiadają przedstawieniom innych monad nie dlatego, że te na nie oddziałują, ale że Bóg tak urządził, że w chwili, gdy monada A ma przedstawienie a, to monada A1, zna odpowiednie przedstawienie a1.

Świat ten w ten sposób urządzony jest najlepszy z możliwych. Gdyby był możliwy świat lepszy, to Bóg wiedziałby o tym dzięki swej mądrości, a jego dobroć skłoniłaby go do urzeczywistnienia tego lepszego świata.

https://pl.wikipedia.org/wiki/Gottfried_Wilhelm_Leibniz


#StefanChazbijewicz